.คนเราไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองอดตายเพราะความหิว.

.แต่ทำไมคนบางคนยอมตายเพราะรักได้...

รักนั้นสำคัญไฉน?

เมื่อรักไม่ใช่สิ่งเสพติดใดๆ..ทำไมคนเราขาดรักไม่ได้กระไรนา..

ชีวิตคนเราสั้นนัก... รัก... เกลียด...ทุกข์สุข...หัวเราะร้องไห้...เศร้าโศกดีใจ...ทุกอย่างรวมกันมันคือชีวิต ..ดิ้นรนไขว่คว้าค้นหาอะไร หนทางที่ยาวไกล ค้นเท่าไหร่ก็ไม่เจอ.. *หาตัวเองให้พบดีกว่า ให้รู้ว่าตัวเองเป็นใคร*...จุดยืนอยู่ตรงไหน..ใจปรารถนาสิ่งใด..ใครคือคนที่รักเราและเรารักเขาหรือไม่...สำคัญอย่างไร... ขอแค่มีใครสักคน.เช็ดน้ำตาให้ยามเราปวดร้าวใจก็เพียงพอ...   

   ...
เพียงพอในรัก...ก็เป็นสุขใจ

เรารู้จักความรักดีพอหรือยัง?